Innerlijk kindwerk, het fundament voor regressietherapie
Door Erik, student Arutam College.
Afgelopen jaar besloot ik te starten met de opleiding Transpersoonlijke Regressietherapie aan het Arutam College. In mijn werk als docent merkte ik dat ik studenten niet de hulp kan bieden die ze écht nodig hebben. Het reguliere doorverwijsproces bij problemen sluit niet aan bij wat ik zie en voel.
Mijn overtuiging? Als je vindt dat iets anders moet, pak dan verantwoordelijkheid om te laten zien hoe het wél kan. Nu, aan het einde van mijn eerste jaar, wil ik mijn ervaringen delen, omdat ik geloof dat dit werk een oplossing biedt voor veel problemen waar wij als mensheid tegenaan lopen.
Het eerste opleidingsjaar draait om innerlijk kindwerk: het fundament van regressie- en reïncarnatietherapie. Alles waar wij als volwassenen tegenaan lopen, vindt vaak zijn oorsprong in de kindertijd; van conceptie tot puberteit, maar vooral in de eerste zeven levensjaren.
In die periode is er nog weinig kritisch denken aanwezig. Kinderen nemen gedrag en overtuigingen over van ouders, verzorgers en hun omgeving. Deze ervaringen vormen ons onderbewustzijn, dat later 95% van ons dagelijks handelen bepaalt.
Regressie betekent teruggaan naar het moment waarop een probleem is ontstaan en die ervaring herbeleven, met het bewustzijn van nu. Zo kunnen we oude overtuigingen transformeren.
In het eerste jaar leren we de basisvaardigheden om dit proces te begeleiden. We worden hierin opgeleid door zeer ervaren therapeuten, met allemaal hun eigen specialisaties op verschillende onderwerpen. We oefenen in een huiswerkgroep, krijgen begeleiding van een mentor en ervaren zelf sessies gericht op innerlijk kindwerk. Hoe beter wij onze eigen conditioneringen doorzien, hoe beter we cliënten kunnen helpen.
Tijdens een oefensessie ontdekte ik waarom ik moeite heb met plannen
Ik kwam terug bij een moment uit mijn jeugd: ruzie met mijn broer, boos op mijn kamer gezet door mijn moeder. Daar nam ik onbewust de beslissing:
“Ik doe het voortaan wel zelf, met anderen zijn geen afspraken te maken!”
Die ene overtuiging beïnvloedt nog steeds hoe ik samenwerk met collega’s. Dit inzicht was een eyeopener. Het maakt mijn onbewuste bewust, waardoor ik nu in staat ben om andere keuzes te maken.
Later in de opleiding, als vader van twee kinderen, werd ik opnieuw geconfronteerd met mijn innerlijke kind. Na een conflict met mijn dochter voelde ik onmacht. Tijdens meditatie kwam een aangehechte energie naar boven: “Zie je wel dat je het niet kan!”
Ik verwijderde die energie met een techniek die ik geleerd had, maar vergat mijn innerlijke kind aandacht te geven. Gevolg? Een week vol weerstand en frustratie. Pas toen ik mijn innerlijk kind liefdevol erkenning gaf, kwam de rust terug. Mijn geleerde les;
“Het innerlijke kind is het aller belangrijkste, belangrijker dan een aangehaakte energie.”
Veel problemen van volwassenen vinden hun oorsprong in de kindertijd
Niet alleen door kopieergedrag, maar ook door energie en sfeer in het gezin. Kinderen voelen spanning, maar hebben geen filter en denken vaak: “Het ligt aan mij.”
Als je bedenkt dat 4 op de 10 Nederlanders last heeft van angst- of depressiegevoelens en de wachttijd bij een psycholoog gemiddeld 14 weken is, dan zie je hoe groot de druk op de zorg is.
Ik ben ervan overtuigd: als meer mensen met hun innerlijke kinderen zouden werken, zou die druk afnemen. Sterker nog, ik vind dat iedereen op zijn 21e een “10-rittenkaart” zou moeten krijgen voor regressietherapie. Dan doorbreken we onbewuste patronen en creëren we een gezondere samenleving.
Innerlijk kindwerk is geen luxe, maar een noodzaak. Hoe meer je jouw innerlijke kinderen leert kennen, hoe rustiger en stabieler je wordt. En hoe mooier de wereld eruit komt te zien, voor jouw en je omgeving. Mijn advies;
“Zoek een goede regressietherapeut en neem je innerlijke kinderen serieus, ze hebben je meer te vertellen dan je denkt.”