Ze weet altijd precies wie ze is
Na de supervisie blijft ze even zitten. Er is iets wat ik met haar wil bespreken, iets wat me al een tijdje opvalt.
Ze werkt als geen ander met identiteit. In elke sessie, met elke proefpersoon, stelt ze dezelfde stille vraag: ben je dit zelf, of is dit van de ander? Ze voelt het verschil feilloos. Waar de één eindigt en de ander begint. Wat van jou is en wat je onbewust hebt meegenomen uit de ruimte. Haar cliënten beschrijven het steevast op dezelfde manier: ik voelde me compleet gezien. Niet beoordeeld, niet geanalyseerd. Gezien.
Wat ze me ook vertelt, bijna terloops: als iemand zichzelf niet kent, raakt ze in de war. Ze begrijpt het gewoon niet. Hoe is het mogelijk dat je niet weet wie je bent? En dan voegt ze er iets aan toe wat me bijblijft. In vorige levens weet ik ook altijd precies wie ik ben. Alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is.
Ik kijk haar aan en zeg: precies dát is je Zone of Genius.
Dit kan toch iedereen?
Ze fronst.
Dat is wat de Zone of Genius zo verraderlijk maakt. Het is niet iets wat je hebt ontwikkeld of geleerd. Het zit er gewoon. Het kost je geen moeite, het kost je geen energie, het is er altijd geweest. En juist daarom zie je het niet als iets bijzonders. Je denkt: dit kan toch iedereen?
Maar nee. Dit kan niet iedereen.
Weten wie je bent, dwars door de energie van een ander heen, door verwarring heen, door de dichte lagen van het onderbewuste heen, en dat ook nog eens kunnen voelen in de ander tegenover je: dat is een talent dat de meeste mensen een heel leven zoeken. Zij heeft het gewoon. Ze draagt het mee als een kompas dat nooit wijkt.
Haar onbegrip, hoe is het mogelijk dat iemand zichzelf niet kent, is niet arrogantie. Het is het bewijs. Wie iets zo diep in zich draagt dat het voelt als lucht, kan zich niet voorstellen dat een ander het moet leren ademen.
Zie jij jouw zone of genius?
Bij Arutam College zien we dit in elke opleiding opnieuw. Therapeuten die na jaren werken met regressietherapie, met het celgeheugen, met het onderbewuste, uitstekend zijn in hun vak. Maar die één laag over het hoofd zien: de laag van wat hen uniek maakt. Niet de methodiek die ze beheersen, maar de gave die ze altijd al hadden.
Een therapeut die zijn Zone of Excellence kent, werkt goed. Een therapeut die ook zijn Zone of Genius kent, werkt onvervangbaar.
De vraag is niet of jij zo’n talent hebt. De vraag is of je het al ziet.
Wil je hier dieper op ingaan? In het uitgebreide artikel De therapeut die zichzelf nog niet kent lees je hoe de Zone of Genius en de Zone of Excellence samenwerken, en wat er mogelijk wordt als je beide bewust inzet in je praktijk.